เพิ่งเขียนถึงงานใหม่ลงบล็อกไปหมาด ๆ เพิ่งปลื้มใจในหน้าที่ไปหยก ๆ
การบริการต้องพบผู้คนมากหน้าหลายตา ที่สำคัญ
“หลายลักษณะนิสัย”

วันนี้จะมาขอเมาท์ลูกค้านักศึกษาที่ชวนให้ยิ้มในความเปิ่น และ เอือมในความไร้เดียงสาของพวกเขากัน

 

ประเภทที่ 1 รีบ ลนลาน : มีลูกค้าอยู่คนนึง เขามาปริ้นท์งาน ค้น ๆ หาแฟลชไดว์ที่จะเอางานมาให้เราปริ้นท์ พอเขายื่นมาก็ดังปลั๊กก!
ฉันก็ตกใจ ลูกค้าก็ตกใจ ปรากฏว่าลูกค้ายื่นมือมาชนกระจกตรงหน้าฉัน เพราะฉันไม่ได้นั่งตรงช่องหน้าต่าง เออ... กระจกร้านมันก็ไม่ได้ใสขนาดนั้นนะ ... เจ็บมือมั๊ยน่ะ

 

ประเภทที่ 2 คนไทย? : ลูกค้าบางคนเป็นประเภทใบ้กิน ถามอะไรก็พยักหน้าอย่างเดียว พอถามว่า ปริ้นท์ขาวดำนะ เยอะรึเปล่าคะ เขาก็พยักหน้า พอเปิดแฟลชไดว์มาก็พบว่า พรืดดดด ทั้งไฟล์ทั้งโฟล์เดอร์เยอะมากกกก
ฉันมองหน้าแล้วถามลูกค้าว่า งานชื่ออะไร ... ลูกค้าก็ยังใบ้กิน .. จ้องจอคอมพิวเตอร์อยู่โดยไม่พูดอะไร ประหนึ่งว่า ขอหาก่อนนะ ..... คิดในใจ “กุว่าเมิงหาไม่เจอแน่ ๆ” เลยเลือกโชว์ไฟล์ที่แก้ไขล่าสุด เอาเคอเซอร์ชี้ไปที่ชื่องานแล้วก็ถามว่า งานนี้รึเปล่า ... เขาก็พยักหน้า .. คิดในใจ “เอ๋ หรือเขาเป็นใบ้จริง ๆ” .. “เอ๋ ... หรือเป็นนักศึกษาเวียดนาม” .... คิดเงินเสร็จ ยื่นงานให้ ขอบคุณแล้ว ... เขาหยิบงาน แล้วก็เดินจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ . . . เอ่อ.. เคืองอะไรเราเป็นการส่วนตัวปะ?

 

ประเภทที่ 3 ไม่ใช่ของเค้า : เข้าใจว่าการทำงานกลุ่ม ต้องแบ่งหน้าที่ ลูกค้าที่มาปริ้นท์คงได้รับตำแหน่งวิ่งปริ้นท์ ... เขาลุกลี้ลุกลนมาปริ้นท์ พอเราถามชื่องาน เขาก็
”บอกไม่รู้อะ แฟลชไดว์เพื่อน” เออ.. ขนาดคุณเป็นเพื่อนกันยังไม่รู้เลย แล้วฉันล่ะคะเป็น? ... กุจะรู้ม๊ายยยย .... พอเช็คงานล่าสุดก็บอกไม่ใช่ เออ ... บางคนยังดีรีบวิ่งไปถามเพื่อน ... ซึ่งถ้าเพื่อนคุณไม่อยู่ไกลก็บุญไง แต่นี่ .. อยู่บนชั้น
4 โทรศัพท์ก็ไม่ถือมา ... เหนื่อยมั๊ยล่ะทีนี้ เออ คราวหน้าปรึกษากันก่อนก็ดีนะ

 

ประเภทที่ 4 เพื่อนกัน : ส่วนตัวแล้วยอมรับว่ามีคนรู้จักไม่น้อย ลูกค้าบางคนที่รู้จักเราชอบมีนิสัย “เฮ้ยเพื่อน เราก่อนนะ” ซึ่งก็ไม่เคยให้ลัดคิวหรอกนะ แต่เจอประเภทขี้ฝอยเนี่ยก็เบื่อเป็นเหมือนกัน บางวันงานเราเยอะ ลูกค้ารอคิว จะอะไรนักหนากับชีวิตท่านคะ เล่าอยู่นั่นแหละ เออ.. ไว้กุว่างก่อนค่อยมาเล่าได้มั๊ย ปริ้นท์เสร็จแล้วจะไปไหนก็ไป ฉันจะคุยกับคนอื่น พูดแทรกอยู่นั่นแหละ ฮึ่ย!!!! พอเขาพูดว่า “โอเค งั้นไปละ” โอยย โคดจะโล่งใจ ใช่ซี้พูดเสร็จแล้วนี่

 

ประเภทที่ 5 แก้ให้ด้วย : ลูกค้าบางคนทำงานมาไม่เรียบร้อย เป็นหน้าที่ฉันที่ต้องแก้ไขงานบางจุดให้ถูกต้อง ถ้าน้อยนี่ไม่ว่าไง แต่ถ้าเยอะเนี่ย หัวเสียเหมือนกันนะ

มีวันนึง ลูกค้าบอกให้แก้งานให้ ตรงนั้น ตรงนี้ ๆ ๆ แล้วคุณเธอก็บอก เลื่อนขึ้นค่ะ เลื่อนลงค่ะ ไม่ค่ะ อีกหน้าค่ะ .. เอ.... ตรงไหนนะ ... เลื่อนอีกหน้าค่ะ ไม่ใช่ค่ะ ... เอ.. อ่อ ตรงนี้ค่ะ ตรงนี้ด้วย นั่นไงเจอแล้ว ... พร้อมกันนั้นเธอใช้นิ้วจิ้มแสกหน้า จุ้มปุ๊กไปที่จอมอนิเตอร์ เออ.. ไม่จิ้มตากุเลยล่ะ ให้พิมพ์เองก็ไม่ทำ บอกพิมพ์ช้าเดี๋ยวเสียเวลาพี่ เออแล้วที่หา ๆ จิ้ม ๆ เนี่ยใช้เวลาต่างกันมั๊ยคะ
! โอ้ว...

 

คราวหน้าจะมาเล่าความเสื่อมของลูกค้าที่เอาคอมมาซ่อม .. บางคนเขาไม่รู้เรื่องคอมพิวเตอร์เลยก็มีนะ ...

Comment

Comment:

Tweet

เพิ่มสีสันให้ชีวิตconfused smile confused smile

#4 By Meowzilla Zilla on 2009-09-08 20:38

แต่ลูกค้า ก็ถูกมาให้เม้าท์ได้หลังจากมาใช้บริการเราเสร็จ confused smile sad smile


#3 By iTualek on 2009-08-24 00:41

โดนไปหายดอกเชียว

ฮาเฮ ฮาเฮ

#2 By T o' M @ ZZ u ครับ on 2009-08-23 13:56

ลูกค้าคือพระเจ้า
และแน่นอนพระเจ้าทำอะไรก็ไม่ผิด! =w=''

งานที่ต้องเจอลูกค้าแบบนี้นี่ต้องตั้งใจทำเนอะ ทำด้วยใจกันแท้ๆ

#1 By → Ra$s*m€` [❤] on 2009-08-23 13:35